مکانیسم جاذب های UV

مکانیسم جاذب های UV
1. دلیل اینکه جاذب های فرابنفش می توانند نور فرابنفش را جذب کنند این است که مولکول های این ترکیبات شامل دو بخش است: ساختار سیستم الکترون π مزدوج و ساختاری که قادر به حرکت اتم های هیدروژن است. همچنین فقط قسمت اول وجود دارد.
2. مولکول ساختاری جاذب اشعه ماوراء بنفش حاوی حداقل یک جانشین ارتو هیدروکسیل فنیل است. در این نوع ترکیب، یک حلقه کلات توسط ارتو هیدروکسیل و یک اتم نیتروژن یا یک اتم اکسیژن تشکیل می شود. پس از جذب پرتوهای فرابنفش، شکستن پیوند هیدروژنی اتفاق می افتد ایزومریزاسیون، ارتعاش حرارتی ساختار درون مولکولی رخ می دهد، پیوند هیدروژنی از بین می رود، حلقه کیلیت باز می شود و ساختار درون مولکولی تغییر می کند، به طوری که نور مضر فرابنفش به انرژی گرمایی بی ضرر تبدیل می شود. در نتیجه از مواد محافظت می کند.
3. در این فرآیند، حلقه کلات تشکیل شده در مولکول، کلید توانایی آن در جذب پرتوهای فرابنفش است. محدوده حساس به انرژی باز کردن این حلقه فقط محدوده انرژی فرابنفش با طول موج 290-400nm است.
4. علاوه بر این، به عنوان یک جاذب اشعه ماوراء بنفش، نباید تحت تأثیر نور ماوراء بنفش یا نور مرئی تحت واکنش های فتوشیمیایی قرار گیرد. در برابر مواد شیمیایی و آب پایداری خوبی دارد و در برابر گرما پایداری خوبی دارد. دارای نوسانات کم است. سازگاری خوب و بدون استخراج با حلال.
شرایطی که جاذب های UV باید داشته باشند
1. می تواند پرتوهای فرابنفش را به شدت جذب کند (مخصوصاً با طول موج 290-400 نانومتر).
2. پایداری حرارتی خوب، حتی در پردازش، به دلیل گرما تغییر نخواهد کرد و نوسانات حرارتی کم است.
3. پایداری شیمیایی خوب، بدون واکنش نامطلوب با اجزای مواد در محصول.
4. اختلاط خوب، می تواند به طور مساوی در مواد پراکنده شود، بدون یخ زدگی، بدون نشت.
5. پایداری فتوشیمیایی خود جاذب خوب است، بدون تجزیه، بدون تغییر رنگ.
6. بی رنگ، غیر سمی، بی بو.
7. مقاوم در برابر خیساندن و شستشو;
8. ارزان و آسان برای بدست آوردن.
9. نامحلول، یا به سختی در آب حل می شود.