آنتی اکسیدان ها عمر پلاستیک ها را افزایش می دهند
آنتی اکسیدان های فنولیک (AO) که به عنوان آنتی اکسیدان های اولیه نیز شناخته می شوند، تثبیت کننده های بسیار موثر و بدون کدر شدن برای بسترهای آلی مستعد اکسیداسیون مانند پلاستیک ها، الیاف مصنوعی، الاستومرها و موم ها هستند. آنها به عنوان پاک کننده رادیکال های آزاد عمل می کنند و عمدتا برای محافظت از محصولات نهایی استفاده می شوند.
آنتی اکسیدان های فسفیت که به عنوان آنتی اکسیدان های ثانویه نیز شناخته می شوند، به عنوان تجزیه کننده پراکسید عمل می کنند، از پلیمرها محافظت می کنند و از حفظ رنگ پلیمرهای آلی به راحتی قابل اکسید شدن، به ویژه در حین پردازش اطمینان حاصل می کنند.
آنتی اکسیدان های تیواستر هیدروپراکسیدهای تشکیل شده توسط اکسیداسیون پلیمری را تجزیه و خنثی می کنند. تیواسترها برای محافظت از پیری گرما و حفظ رنگ استفاده می شوند.
آنتی اکسیدان های آمینی به حفظ خواص فیزیکی و سطحی از جمله رنگ، مقاومت در برابر سوختگی و مقاومت در برابر حرارت کمک می کنند.
ترکیب دوتایی ترکیبی از یک آنتی اکسیدان اولیه (فنولی) و یک آنتی اکسیدان ثانویه (فسفیت) برای پایداری مطلوب در طول پردازش و عمر مفید است.
